|
Hedging - informacje podstawowe |
|
Hedging – transakcja zawarta na rynku instrumentów pochodnych – rynku terminowym, zmierzaj?ca do osi?gni?cia przeciwnego skutku ni? rezultaty kontraktu na rynku aktywów bazowych; obie transakcje zawierane s? na ten sam instrument finansowy lub towar, zajmuj?c przeciwstawne pozycje. Maj? one na celu zmniejszenie do minimum strat i zabezpieczenie przed ryzykiem. Zmiany jednego rynku równowa?? zmiany przeciwne innego i w ten sposób pozycja globalna inwestora pozostaje na nie zmienionym poziomie, niezale?nie od fluktuacji stopy oprocentowania, kursu waluty, kursu akcji, ceny towaru, indeksu akcji itp. Uczestnik takiej operacji zak?ada, ?e ewentualne straty, jakie poniesie w momencie dokonywania transakcji, zostan? mu w ca?o?ci lub w du?ym stopniu pokryte przez zysk w ustalonym terminie odsprzeda?y tych walorów; dzia?anie takie mo?e przebiega? równie? w odwrotnym kierunku; zysk w momencie kupna zostanie skompensowany przez strat? w terminie sprzeda?y.
Hedging zwykle odnosi si? do kontraktów towarowych, dewizowych i finansowych. Dzia?ania podejmowane w ramach operacji asekuracyjnych – hedgingu, mo?na podzieli? na trzy grupy:
1) dostosowanie strumieni finansowych (wp?ywów i wydatków) oraz rzeczowych do oczekiwanej zmiany kursu;
2) zawieranie transakcji terminowych (ang. financial futures), w których wyró?nia si? trzy strategie:
- krótki hedging (tzw. sprzeda?owy), polegaj?cy na sprzeda?y kontraktów financial futures w celu zmniejszenia ryzyka; strategia stosowana przy przewidywaniu spadku cen papierów warto?ciowych; w przypadku spadku cen inwestor jest zabezpieczony dzi?ki ustaleniu ceny w kontrakcie,
- d?ugi hedging (tzw. zakupowy), polegaj?cy na zakupie kontraktów financial futures w celu zmniejszenia ryzyka; strategia stosowana przy przewidywaniu wzrostu cen papierów warto?ciowych; w przypadku wzrostu cen inwestor jest zabezpieczony dzi?ki ustaleniu ceny w kontrakcie,
- delta hedging, strategia oparta na podstawie wspó?czynnika delta zdefiniowanego dla podstawowego papieru warto?ciowego (np. opcji); polega ona na zestawieniu obu rodzajów papierów warto?ciowych w proporcji: pochodny – w ilo?ci 1 i podstawowy papier warto?ciowy w ilo?ci delta, przy czym zakup (sprzeda?) pochodnego papieru warto?ciowego powinien by? po??czony ze sprzeda?? (zakupem) podstawowego papieru warto?ciowego;
3) równowa?enie pozycji bilansowych wystawionych na ryzyko konwersji – pozycjami „ze znakiem przeciwnym”, tak aby ewentualna strata na jednych by?a skompensowana zyskiem na innych. |
