Gwiazda wieczorna pojawia się w trendzie wzrostowym i zapowiada spadki. Na formację składają się trzy świece. Pierwszym elementem jest duża biała świeca. Drugą część stanowi mały korpus, czarny lub biały (jeśli jest to doji, to całą formację nazywamy gwiazdą wieczorną doji), który nie powinien stykać się z korpusem pierwszej świecy. Ta część formacji wskazuje na wyrównane siły popytu i podaży. Trzecim elementem jest czarny korpus, nie stykający się z drugą świecą i przenikający głęboko w pierwszą białą świecę, będący sygnałem rosnącej siły niedźwiedzi. Żeby formacja była wiarygodna zamknięcie ostatniej świecy powinno wypaść poniżej połowy pierwszej świecy.

Ostrzeżeniem przed załamaniem formacji jest wzrost powyżej połowy czarnego korpusu, który stanowi ostatnią część gwiazdy wieczornej, a potwierdzeniem zwyżka powyżej najwyższego punktu formacji.

Odmianą gwiazdy wieczornej jest znak wielkiego spadku, nazywany także zapadającą się gwiazdą doji. Różnica z klasyczną gwiazdą jest taka, że druga świeca ma kształt doji i tworzy lukę poniżej a nie powyżej pierwszego korpusu.

 BPH - wykres tygodniowy

Bardzo silna formacja gwiazdy wieczornej (zamknięcie dużej czarnej świecy wypada poniżej otwarcia białej świecy rozpoczynającej formację) zakończyła w lipcu 1998 roku długoterminowy trend wzrostowy na akcjach BPH.